Elçin Şıxlinski,

AJB-nin sədri, “Ayna-Zerkalo” qəzetinin baş redaktoru.

“Ədəbiyyat və incəsənət”

Bir bu şəklə baxın. Bu Hasan Ağadır. Qazax mahalındandır, Cahandar ağanın oğlu, İsmayıl Şıxlının dayısıdır. 1894-1980-ci illərdə yaşayıb. Bolşeviklər belə kişiləri ya güllələdilər, ya da yurdundan-yuvasından didərgin salıb millətin genofondunu məhv etdilər. Hasan Ağa da zorən qürbət həyatı yaşamalı oldu.

Hanı indi Hasan ağalar?  Sonra da gileylənirik ki, bəs sözümüzü deyən yoxdur, ziyalılar hara baxır və s. və i.

Bu şeiri isə türkiyəli şair Gürbüz Alkazak ona həsr edib.

Hasan Ağa

Cihandar’ın soyusun, özün kahraman,

Dağlar boyun eğer geçtiğin zaman.

Rüzgârı devirir attığın o an,

Karayel sırtında bir devdi Hasan.

​Pusular kursa da Bolşevik, Rus’u,

Yüreğe uğramaz ölüm korkusu.

Çınlar dağlarda bir yiğit avazı,

Yazıldı tarihe şerefin yazı.

​Geçit vermez karlar, yollar kapandı,

Kafkasya ateşte, yurdum yandı.

Siper oldu göğsün her bir karışa,

Ruhun sevdalıydı hür bir barışa.

​Otuz ikide aştın o sınırı,

Bırakıp geride boranı, karı.

Sığındın al bayrak dalgalanana,

Yine de sızın hiç dinmedi mana.

​Elli yıl içini kavurdu bu kor,

Sıla hasretini çekmek pek de zor.

Gözlerin daldı hep o Kafkasya’na,

Doğduğun topraklar yetti canına.

​Seksen’de vururken ömrün son demi,

Unutmaz bu vatan sen gibi eri.

Karayel’in izi silinmez dağdan,

Selam olsun sana Cihandarın evladı.

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(22.09.2026)