Nemət Tahir,

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalının Qarabağ təmsilçisi

Qarşıdan 8 mart gəlir. Mən həmişə qadınlara böyük hörmət və ehtiram bəsləyən, təmsil olunduğu sahədə qadınlarla xoş ünsiyyəti ilə seçilən bir şəxs barədə danışmaq istəyirəm. Bakının unudulmaz "Elman dayısı" barədə.

Fevral ayı Azərbaycanın mədəni mühiti, xüsusilə kitabdavranlar üçün kədərli bir xatirəni özündə daşıyır. 2019-cu ilin 13 fevralında ömrünü vərəqlər və sətirlər arasında tamamlayan, Bakının ən məşhur kitabçısı Elman müəllim dünyasını dəyişdi. O, sadəcə bir satıcı deyil, şəhərin intellektual yaddaşının canlı bir parçası idi.

İzdihamlı mağazalardan İçərişəhərin sakitliyinə

Elman müəllimin ömür yolu Azərbaycanın kitab mədəniyyətinin qızıl dövrü ilə sıx bağlıdır. SSRİ illərində Bakının ən böyük kitab mağazasının müdiri işləyən Elman dayının xatirələri o dövrün oxu mədəniyyətindən xəbər verirdi:

Mağazada o qədər böyük izdiham olurdu ki, müdir hər səhər qapıları polis müşayiəti ilə açmalı olurdu.

 Onun mağazasından çemodanlarla kitab alanlar arasında dünya şöhrətli şahmatçı Qarri Kasparov kimi simalar var idi.

Son illərində İçərişəhərin dar küçələrindəki kiçik, amma ruhu olan mağazasında fəaliyyət göstərən Elman müəllim, oraya gələn hər kəs üçün bir müsahib idi. O mağazanın özünəməxsus kağız qoxusu, Elman dayının sakit danışığı və ayaqlarını sürüyərək rəflər arasında gəzişməsi onu tanıyanların yaddaşına əbədi həkk olunub.

"Onun mağazası sadəcə ticarət obyekti deyil, bir mədəniyyət ocağı idi. Hətta mağazasını kafeyə çevirmək istəyənlərin təzyiqlərinə rəğmən, o, son nəfəsinə qədər kitablara sadiq qaldı."

Elman müəllim cəmiyyətə səssiz, lakin dərindən xidmət edən fədakar insanlardan idi. Onu biz məhz indi, martın 7-si günü xatırladıq, amma gəlin onu hər ilin fevral ayında xatırlayaq, bu xatırlama onun işıqlı xatirəsini gələcək nəsillərə ötürmək hər bir kitabsevərin mənəvi borcudur.

Ruhun şad olsun, Bakının böyük Kitabçısı!

Sənin yaddaşlarda qalmağın, kitaba olan sevginin yaşaması deməkdir.

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(07.02.2026)