“Ədəbiyyat və incəsənət” portalının “Redaksiyanın poçtundan” rubrikasında Tural Əlizadənin “Əlifba” şeirini diqqətinizə çatdırırıq. Bəri başdan deyək ki, qeyri-adi bir şeirdir.
TURAL ƏLİZADƏ
ƏLİFBA
Haqq aşığı Dədə Ələsgərin pak-mübarək ruhuna ithaf olunur
İbtidada A – Allahdır,
Be – Baqidir, daim yaşar.
Ce – Cabbardır, məcbur edər,
Həyat qədərlə örtüşər.
Çe – Çalab dünyanı qurar,
De – Dəyyandır, savab verər.
E – eşidər, cavab verər,
Qul muradına yetişər.
Ə – Əfüv əfv edər, keçər,
Fe – Fəttah qapılar açar.
Ge – gözəldir, gövhər saçar,
Şöləsindən göz qamaşar.
He – Həlimdir, şəfqətlidir,
Xe – Xaliqdir, xilqətlidir.
İ – izzətli, taqətlidir;
Sığınan yoxuşlar aşar.
Je – jaləylə eşdə gərək,
Ke – Kərimdir, xərcdə gərək.
Qe – Qəvidir, gücdə gərək;
Əmr etsə, insan daşlaşar.
Le – Lətif, görünməz, qaib,
Me – Malikdir, mülkə sahib.
Ne – nurdan bizə üfləyib,
Odur ki, eşqimiz coşar.
O – hər vaxt oyaqdır məgər,
Ö – öfkəli, sahibvüqar.
Pe – padişah, pərvərdigar;
Saymayan müşkülə düşər.
Re – Rəhmandır, rəhmi çoxdur,
Se – Səbur səbirdən toxdur.
Şe – Şəriksiz, tayı yoxdur,
Di gəl, azğınlar şirk qoşar.
Te – Təvvab; tövbə et barı!
U – ucadır görklü tanrı!
Ü – ülvidir, həm də arı;
Napaklar yolundan çaşar.
Ve – Vəhhab ehsanı boldur,
Ye – Yezdan yavəri-quldur.
Ze – Zahirün ələl-külldür,
Turalsa aciz bir bəşər.
LÜĞƏTÇƏ
Arı (əski türkcə) – pak, təmiz
Baqi (ərəbcə) – əbədi
Cabbar (ərəbcə) – məcbur edən
Çalab (əski türkcə) – yaradan, Tanrı
Dəyyan (ərəbcə) – əməllərin qarşılığını verən, mükafatlandıran
Ehsan (ərəbcə) – yaxşılıq, lütf
Eş (türkcə) – bənzər
Əfüv (ərəbcə) – əfv edən, bağışlayan
Fəttah (ərəbcə) – xeyir qapılarını açan
Görklü (əski türkcə) – gözəl, görkəmli
Xilqət (ərəbcə) – yaradılış
İzzət (ərəbcə) – güc, qüdrət
Jalə (farsca) – şeh
Kərim (ərəbcə) – səxavətli
Qəvi (ərəbcə) – qüvvətli
Lətif/qaib (ərəbcə) – gözəgörünməz
Malik (ərəbcə) – hökmdar, mülkün sahibi
Məgər (farsca) – yalnız
Öfkəli (türkcə) – qəzəbli
Səbur (ərəbcə) – çox səbirli
Şirk (ərəbcə) – şərik
Təvvab (ərəbcə) – tövbələri qəbul edən
Ülvi (ərəbcə) – uca
Vəhhab (ərəbcə) – bol nemətlər verən, paylayan, hədiyyə edən
Vüqar (ərəbcə) – əzəmət, ucalıq
Yavəri-qul (farsca) – qulun yardımçısı
Yezdan (farsca) – yaradan, Tanrı
Zahirün ələl-küll (ərəbcə) – hər kəsdən/şeydən üstün, xəbərdar; qalib
“Ədəbiyyat və incəsənət”
(06.07.2026)
