Habil Yaşar,

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalının Ədəbiyyat şöbəsi

Təqdimat rubrikamızın bugünkü qonağı Təbriz şəhərindən Höccət Məhəmmədi (Şavallı)bəydir. Gəlin onu yaxından tanıyaq.

Şavallı təxəllüsü ilə yazıb-yaradan şair Höccət Məhəmmədi 1986-cı ildə Cənubi Azərbaycanın Qaradağ mahalının Çələbiyanlı elinin Şavallı kəndində anadan olmuşdur.

O, 2000-ci illərdən etibarən qoşma, gəraylı və qəzəl janrlarında şeirlər yazmağa başlamışdır. Şairin yaradıcılığından ibarət olan "Həsrət duyğuları" adlı kitabı Nəbati Nəşriyyatının vasitəsilə işıq üzü görmüşdür.

Vətən

Minlər yol salınıb sinən üstünə,

Hər birində neçə minlər iz qalıb.

Tarixdən silinib sənə xor baxan,

Səni qoruyanlar sənlə ucalıb.

Sən elə dağsan ki hər gün hər zaman,

Zirvəndə qar olar ətəyində çay.

Bulaxlar sızdıxca qayalarından,

Quşlar çevrəsində salar hay haray.

Çəkib qucağında bir ana kimin,

Sut verib bəslədin ər oğlanları.

Tarixin qaranlıq küncünə atdın,

Nankor olub səni unudanları.

Hər kim hər məqamda olursa olsun,

Gərək bağlı ola ancaq vətənə.

Layiq olmasada məhəbbətinə,

(şavallı) diz çöküb baş əyir sənə.

Çıxır

Bir zaman başımı ağardan qəmin,

Indi ağ dən olud qaşımdan çıxır.

Içimdə ocaq tək yanan seginin,

Tüstüsü göylərə başımdan çıxır

Yoxluğun ağlabır hər gün hər zaman,

Həsrətin buraxmır bir anda məni.

Çatmır cəsarətim səni görəndə,

Diyəm ki sadəcə sevirəm səni.

Hərdən xəyal məni geri qaytarır,

Sənli günlərimdə varımış demə.

Səninlə əl ələ verdiyim günlər,

Nə günah nədəki arımış demə.

Keçmişin könlümdə yalnız izi var,

Qayıtmaq olarmı geriyə birdə?

Indi səninləyəm səndən uzaqda,

Səndə özgəsilə bir ayrı yerdə.

Nə bilim bəlkədə yeri var gülüm,

Səndə (Şavallı) nı qınasan belə.

Əgər rahatsansa sözüm yox, məni

Hər yerdə hər zaman unut dan belə.

Şavallının qibləgahı

Bura üncə səni gördüyüm məkan,

Bura sənlə gülüb ağladığım yer.

Bura həyatımda hər nədən əvvəl,

Könlümü sevgiiyə bağladığım yer.

Bura zirvəsidir sevgi dağının,

Ayrılmaz başımdan burda çən, duman.

Bağlayır özünə daha da artıq,

Hər məni gördükcə bu sənsiz məkan.

Burda yaşamışam səni dərindən,

Burda əlinidə tutmuşam sənin.

Ucadan tək səni sevirəm deyib,

Səsimi səsinə qatmışam sənin.

Sənlə yaşadığım xatirələrdi,

İndi damcı damcı gözümdən daman.

Məni bura çəkib gətirmağıyla,

Yaralı qəlbimə toxunub zaman.

Bura gözümdəki ayrılıq yaşı,

Dilimdən yüksələn sevgi ahıdır.

Burda ürəyimin döyüntüsü var,

Bura Şavallının qibləgahıdır.

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(24.06.2026)