Habil Yaşar,

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalının Ədəbiyyat şöbəsi

“Tanıtım” rubrikasındayıq, istəkli oxucular. Dəyərli yazar Nargilə Yusifqızı təsirli bir şeiri ilə sizlərin görüşünə gəlib. Şeir “Sınan ümidlər” adlanır və kaş ki, heç kəsin ümidi sınmaya.

NARGİLƏ YUSİFQIZI,

SINAN ÜMİDLƏR

Bu, bir sükutun qəlpələnməsidir,

İçimizdəki o şəffaf inamın daxili intiharı.

Bir şüşə sınsaydı, yığıb atardıq,

Amma ümid sınanda...

qəlpələri çölə deyil, ruhun dərinliyinə tökülür.

Ayaqyalın gəzirik o xarabalıqlarda,

Hər addım bir xatirənin iti küncünə toxunur.

Biz o ümidlərdən göydələnlər tikmişdik,

İndi isə bir ovuc tozun içində

Dünənin itmiş açarlarını axtarırıq.

Bax, göy üzü də o qırıqlardan görünür indi –

Tikə-tikə, parça-parça...

Bəlkə də bütöv olanda aldanırdıq,

Gözümüzü o saxta parlaqlıq qamaşdırırdı.

İndi isə həqiqət –

həmin o çatların arasından sızan

Buz kimi soyuq bir işıqdır.

Artıq yapışdırmağa çalışmırıq o qırıqları,

Çünki izi qalan hər sevinc

Bir az da ağrıdır...

Və bəzən ən böyük azadlıq

O sınaqların üzərində

Qanayan xəyallarla rəqs edə bilməkdir.

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(29.04.2026)