Murad Vəlixanov,

"Ədəbiyat və incəsənət" portalının İncəsənət şöbəsi

​

Milo adi pişiklərə bənzəmirdi. O, günün böyük hissəsini pəncərə önündə, quşların ardınca boylanmaqla yox, evdəki kiçik akvariumun qarşısında keçirərdi. Şüşənin arxasındakı rəngbərəng balıqlar sanki onun üçün bir sehrli dünya idi. Saatlarla hərəkətsiz qalar, quyruğunu yavaşca bulayaraq balıqların suyun içindəki süzülüşünü izləyərdi. Onun bu baxışlarında sadəcə ovçu intisası yox idi; Milo sanki özü də bir balığa çevrilmək, o suyun sakitliyinə qovuşmaq istəyirdi.

​

Onun bu sonsuz marağını və sevgisini görən sahibi Elif, Miloya unudulmaz bir hədiyyə vermək qərarına gəldi. "Əgər Milo suyun içinə girə bilmirsə, mən suyu onun ətrafına gətirərəm" deyə düşündü.

​Şüşədən yaradılan sehrli tünel

​İlk iş olaraq Elif Milonun ölçülərini götürdü — onun rahatca keçə biləcəyi, sıxılmayacağı bir sahə hesablanmalı idi. Daha sonra bu qeyri-adi ideya ilə bir şüşə emalatxanasının qapısını döydü. Usta əvvəlcə təəccüblənsə də, layihənin şirinliyinə heyran qaldı. Şüşələr milimetrik dəqiqliklə kəsildi. Bu akvariumun fərqi o idi ki, mərkəzində pişiyin aşağıdan daxil olub içəridə rahatca otura biləcəyi boş bir tünel, xüsusi bir keçid olacaqdı. Yəni pişik akvariumun tam ortasında dayanacaq, amma suya toxunmayacaqdı.

​Bütün şüşə parçaları birləşdirildikdə ortaya heyranedici bir konstruksiya çıxdı. Lakin Elif bununla kifayətlənmədi.

​Sevgiylə yonulan taxtalar

​Akvaryumun möhkəm və estetik dayanması üçün Elif işə öz əllərini də qatdı. Taxta parçalarını tək-tək kəsib, birləşdirərək möhkəm bir alt stend hazırladı. Onu gözəlcə cilalayıb rənglədikdən sonra şüşə akvariumu bu stendin üzərinə yerləşdirdi. İndi sıra daxili dizayna gəlmişdi. Akvariumun dibinə yumşaq qum səpildi, rəngli dəniz qabıqları və Milonun sevdiyi kiçik oyuncaqlar yerləşdirildi.

​Nəhayət, böyük an gəldi: akvariuma su dolduruldu və balıqlar içəri buraxıldı.

​Yuxunun gerçəkləşdiyi an

​Milo otağa daxil olanda gözlərinə inanmadı. Həmişə kənardan baxdığı o rəngli dünya indi onun başının üzərində və ətrafında idi. Heç tərəddüd etmədən akvariumun altındakı gizli keçiddən içəri süzüldü və başını yuxarı qaldırdı.

​Milo indi tam mərkəzdə idi. Ətrafında fırlanan balıqlar, suyun işıqla oynayan dalğaları onun bığlarına bərabər məsafədə idi, lakin o, tamamilə quru və təhlükəsizlikdə idi. O, sanki öz rüyasını yaşayırdı: suyun altında yaşayan, amma islanmayan tək "pişik-balıq" o idi. Elif isə kənardan onun bu xoşbəxtliyini izləyərək anladı ki, sevgi bəzən kiməsə dünyaları vermək deyil, onun xəyal etdiyi dünyanı öz əllərinlə tikməkdir.

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(22.09.2026)