Nemət Tahir,

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalının Qarabağ təmsilçisi

Bir nəfər Tanrıdan soruşur:

- İlahi, Cənnətin və Cəhənnəmin nə olduğunu bilmək istərdim.

Tanrı onu iki qapısı olan bir yerə gətirir, qapıların birini açır və həmin adamı içəri aparır. Orada böyük bir dairəvi stolun ortasında isə çox ləzzətli və dadlı yeməklərlə dolu böyük bir kasa var idi.

Stol ətrafında əyləşən insanlar ac və xəstə görünürdülər. Hamısı da aclıqdan ölürdü. Onların hamısının əllərinə pərçim edilmiş uzun tutacaqları olan qaşıqları var idi. Bu qaşıqla onlar nəhəng kasadan bir qab dolu yemək götürə bilərdilər, amma qaşıq tutacaqları çox uzun olduğundan qaşıqları ağızlarına gətirə bilmirdilər. İnsan onların bədbəxtliyinə görə şoka dəhşətə gəlir.

Tanrı deyir: "Sən sadəcə Cəhənnəmi görmüsən. "

Sonra Tanrı insanı ikinci qapıya doğru aparır və qapını açıb,onu içəri salır. İnsanın burada gördüyü mənzərə eynilə əvvəlki kimi idi. Orada da böyük dəyirmi stol və içərisində ləzzətli və dadlı yeməklə dolu olan nəhəng kasa var idi. Və dəyirmi stolun ətrafında oturmuş insanların əlində uzun tutacaqları olan qaşıq var idi. Amma onlar bir –biri ilə mehribancasına söhbət edərək, tox və xoşbəxt görünürdülər.

-Heç nə başa düşmürəm, ikisində də eyni vəziyyət, amma fərqli nəticə, -deyə insan Tanrıya deyir.

Cavb isə belə olur:

-Onlar sadəcə bir –birini yedirtməyi öyrəndilər. Başqaları isə ancaq özlərini düşünür. Cəhənnəm və Cənnətin hər ikisi eyni şəkildə yaradılıb. Fərq yalnız bizim daxilimizdədir.

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(09.09.2026)