Murad Vəlixanov, "Ədəbiyyat və İncəsənət"
“De ki, məni sevirsən” filmi.
Rejissor: Maqsud İbrahimbəyov
Çəkilmə ili: 1977
Janr: Dram, detektiv, insan və ictimai münasibətlər filmi
Studiyası: “Azərbaycanfilm” kinostudiyası, SSRİ
1977‑ci ildə rejissor Maqsud İbrahimbəyovun debüt filmi olaraq ekranlara gələn “De ki, məni sevirsən” təkcə romantik hekayə deyil — o, münasibətlər, məsuliyyət və cəmiyyətin dəyərləri arasında incə tarazlığı əks etdirən dərin bir ekran əsəridir. Film kinopovest formasında çəkilmiş və səssiz dramatik tonla yanaşı, insan münasibətlərindəki mürəkkəbliyi də intuitiv şəkildə göstərir.
Süjet — sevgi, məsuliyyət və cəmiyyət
Filmin əsas süjeti dəniz sahilindəki yay tətilində baş verir. Gənc Samir (Samir Bəbirov) və Səbinə (Səbinə Həsənova) istirahətə gəlmişlər. Onların yay şəhərciyindəki günləri sadə gənclər həyatı kimi başlayır, lakin hadisələr qəfil dəyişir: müstəntiq gəlir və qiymətli balıq növlərinin qeyri‑qanuni ovlanması ilə bağlı araşdırma başlayır. Samir və Səbinə məlum olmayan cinayət izlərini taparaq milis işçilərinə yardım edirlər — bu, onların şəxsi dünyası ilə ictimai məsuliyyət arasında ilk ciddi qarşıdurmadır.
Film cinayətkarlığın yalnız qanun pozuntusu olmadığını göstərir; o, insan qəlbindəki “qaranlıq tərəflər”in, bağlı münasibətlərin və əxlaqi çətinliklərin dramatik təsirini də vurğulayır. Beləliklə, sevgi nağılı ilə başlayan hekayə, məsuliyyət, cəmiyyətə xeyir vermək və daxili seçimin əhəmiyyətini dərindən qabardır.
Obrazlar və aktyor oyunu
“De ki, məni sevirsən” filmində rollar yalnız xarakterlər deyil — insan təfəkkürü və psixologiyasının simvoludur. Samir və Səbinə gəncliyin saf duyğularını təcəssüm etdirdiyi halda, müstəntiq obrazı onları müasir həyatın reallıqları ilə üzləşdirir. Digər obrazlar — Rəsmi, Zemfira xanım, milis işçiləri — hər biri bu mürəkkəb münasibətlər dünyasını daha dərin qatlara çəkir. Aktyorların obyektiv və təbii oyunu tamaşaçını sadəcə bir sevgi filmi ilə tanış etmir, onları sovet dövrünün incə insan münasibətləri ilə dolu bir sosial tabloya aparır. Publisistik ton — sevgi, etik və sosial mesaj
“De ki, məni sevirsən” yalnız romantik əlaqələr haqqında film deyil — o, şəxsi arzu və ictimai məsuliyyət arasındakı qalın sərhədləri göstərir. Film vasitəsilə rejissor Maqsud İbrahimbəyov bizə xatırladır ki, sevgi təkcə hiss deyil; o, münasibətlərdə hörmət, vicdan və cəmiyyətə xidmət etməyi də özü ilə gətirməlidir.
Bu ekran əsəri öz dövründə — 1970‑ci illərdə — cəmiyyətin içərisində hələ də aktual olan bir problemi işıqlandırıb: məsuliyyət hissi olmadan heç bir sevgi tam ola bilməz. Bugünkü dövrdə də bu mesaj eyni dərəcədə dəyərlidir — çünki sevgi və vətəndaşlıq duyğusu daim yenidən qəbul edilməli, qorunmalı və yaşadılmalıdır.
Filmin yeri və önəmi
Azərbaycan kinosunun klassik nümunələrindən biri olaraq “De ki, məni sevirsən” gənclik, sevgi, məsuliyyət və ictimai həyat arasında metaforik bir körpü kimi qalır. Onun obrazları və süjet xətti sovet cəmiyyətinin dəyərlərini əks etdirməklə yanaşı, bu gün də baxanlara dərindən düşündürür.
“Ədəbiyyat və incəsənət”
(15.01.2026)
