Murad Vəlixanov,

"Ədəbiyyat və incəsənət" portalının İncəsənət şöbəsi

Bəzən elə insanlar olur ki, onların adı sadəcə bir şəxsiyyəti deyil, bir mövqeni, bir mübarizəni, bir dəyəri ifadə edir. Qənirə Paşayeva da belə simalardan idi. Onun doğum gününün yaxınlaşdığı bu günlərdə onu xatırlamaq təkcə bir siyasətçini yada salmaq deyil, eyni zamanda milli ruhu, vətən sevgisini və sözün gücünü xatırlamaq deməkdir.

Qənirə Paşayeva cəmiyyətə ilk növbədə jurnalist kimi tanındı. O, efirdə olduğu illərdə təkcə informasiya ötürən aparıcı deyildi, o, milli maraqları müdafiə edən, ağrılı mövzuları cəsarətlə gündəmə gətirən bir səs idi. Onun çıxışlarında diqqət çəkən əsas məqam səmimiyyət idi. Qənirə xanım danışarkən sanki rəsmi kürsüdən deyil, bir ana, bir bacı, bir vətəndaş kimi danışırdı. Bu isə onun sözünü daha təsirli və daha inandırıcı edirdi.

Sonrakı illərdə siyasi fəaliyyətə qoşulan Qənirə Paşayeva bu səmimiyyəti və prinsipiallığı parlament tribunasına da daşıdı. O, milli məsələlərdə kompromisə getməyən, Qarabağ həqiqətlərini beynəlxalq platformalarda yorulmadan dilə gətirən siyasətçilərdən biri idi. Harada çıxış edirdisə, Azərbaycanı müdafiə etməyi özünə borc bilirdi. Onun nitqləri emosional olduğu qədər də faktlara söykənirdi. Bu da onu həm sevdirir, həm də rəqibləri üçün çətin opponentə çevirirdi.

Qənirə Paşayevanın yadda qalan məqamlarından biri də erməni həmkarı ilə canlı yayımda baş verən mübahisə idi. Televiziya debatında erməni tərəfin nümayəndəsi Qarabağla bağlı əsassız iddialar səsləndirərkən, Qənirə Paşayeva sakit, lakin qətiyyətli tərzdə tarixi faktları, beynəlxalq sənədləri və reallıqları bir-bir ortaya qoydu. O, qarşı tərəfin arqumentlərini təkzib etməklə yanaşı, suallar verərək onu çıxılmaz vəziyyətə saldı. Bir neçə dəqiqəlik bu debatda erməni həmkarı fakt qarşısında susmaq məcburiyyətində qaldı. Bu an sosial mediada geniş yayıldı və bir çoxları bunu “sözün diplomatiyası” kimi dəyərləndirdi. Qənirə Paşayeva həmin çıxışı ilə göstərdi ki, milli mövqeni müdafiə etmək üçün bəzən silah deyil, doğru söz və möhkəm iradə kifayətdir.

Onun fəaliyyətinin mühüm tərəflərindən biri də türk dünyası ilə bağlı təşəbbüsləri idi. Qənirə Paşayeva Türk dünyasının birliyi ideyasını ürəkdən müdafiə edir, müxtəlif ölkələrdə keçirilən tədbirlərdə bu mövzunu daim gündəmə gətirirdi. O, Azərbaycanın səsini təkcə ölkə daxilində deyil, beynəlxalq aləmdə də eşitdirməyə çalışırdı. Bu istiqamətdə gördüyü işlər onu geniş coğrafiyada tanıtdı və hörmət qazandırdı.

Qənirə Paşayeva yalnız siyasətçi deyildi. O, həm də ədəbiyyata bağlı bir insan idi. Yazdığı kitablar, şeirlər, publisistik yazılar onun daxili dünyasının zənginliyini göstərirdi. Onun qələmindən çıxan hər sətirdə vətən sevgisi, insanlara bağlılıq və həyat eşqi hiss olunurdu. Bu isə onun şəxsiyyətini daha da bütövləşdirirdi.

Bu gün onun doğum gününü xatırlayarkən insanlar təkcə siyasi fəaliyyəti deyil, insani keyfiyyətlərini də yada salırlar. Qənirə Paşayeva ehtiyacı olan insanlara kömək edən, şəhid ailələrinə xüsusi diqqət göstərən, gənclərlə tez-tez görüşən bir sima idi. Onun bu yanaşması onu xalqın ürəyində daha da doğmalaşdırmışdı.

Zaman keçir, illər ötür, amma bəzi adlar yaddaşlardan silinmir. Qənirə Paşayeva da həmin adlardandır. Onun həyat yolu, mübarizəsi və cəsarətli çıxışları gələcək nəsillər üçün örnək olaraq qalır.

Doğum günü yaxınlaşdıqca onu xatırlayanların sayı daha da artır. Çünki o, yalnız bir dövrün deyil, bir ideyanın daşıyıcısı idi — milli qürurun, cəsarətli sözün və mərhəmətli qəlbin ideyası.

Qənirə Paşayeva haqqında danışarkən bir həqiqət aydın görünür: bəzi insanlar ömrü ilə deyil, qoyduğu izlə yaşayır. Onun izi isə sözlərdə, çıxışlarda, xatirələrdə və ən əsası insanların qəlbində qalmaqdadır.

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(24.03.2026)