“Ədəbiyyat və incəsənət” portalının “Ulduz” jurnalı ilə birgə “Biri ikisində” layihəsində bu gün sizləri Şəfəq Sahiblinin şeirləri ilə tanış edəcəyik.
Layihə ən dəyərli bədii nümunələri gündəmdə saxlamağa xidmət edir.
Uzaqlarda üşüyür
boynumu qucaqlamaq
həsrətilə
düyün düşən qolların...
Gözləri doluxsunub
sənə gələn yolların...
Əllərimin həniri
yaralı göyərçintək
hələ də çırpınır ovcunda.
Adın qəzaya düşdü
XATİRƏ
Xəbərin varmı?
Könlümün xatirə
mövsümüdür...
Barmaqlarım səni soruşur
Ovcuma tökülən göz
yaşlarımdan.
XƏFİF- XƏFİF
Baharda kol dibində
Xəfif-xəfif
Gülümsəyən bənövşə kimi
Sevdim səni...
Səni elə sevdim,
“Sevgi” sözünün dodağı
çatladı...
Səni elə sevdim,
Həsrət utandı
özündən...
Qağayılar
qırçın-qırçın dalğalar kimi
səpələnir dənizə.
Bir qız dayanıb sahildə
qayalarla göz-gözə.
Bir gəmi ayrılır
uzaq limandan.
Bir ürək qopmaq istəyir
küləkdən, yağışdan, tufandan.
Bu mənəm, sahildə tək.
Gələcək o gəmi,
o yağış, o külək,
bir də...
İçimdə bir dəniz ölüb,
Duzlu suların yuxusu
ləpələnir xatirələrimdə...
Yaşıl-yaşıl
yosun qoxusu gəlir
kirpiklərimdən...
Üzür göz yaşlarımda
ölü balıqların səsi.
Bu ölü dənizin sahilində
səbrim
havalı-havalı gəzir.
...İçimdə ölən dəniz,
Əvvəlimmi, sonrammı?
...Ölmək-ölməkdir...
Ölmək - Tanrı səbrinin
sahilinə gəlməkdir...
Mən sənin sahilinəm,
İçimdə ölən dəniz.
ŞƏHİDLƏR
Bir sehrli qaranlığın
Köynəyindən keçib gəldik.
Alnımızın yazısını
Boyumuza biçib gəldik.
Ömrü güllə darağıtək
Boşaltdıq vaxtın köksünə.
Son nəfəsi güzgü kimi
Tutduq dünyanın üzünə.
Yoxmuş cavabsız bir sual,
Ölüm də bir cavab imiş.
Ölüm sevməzlər içində
Ölmək də bir savab imiş.
TORPAĞA DÖNÜRƏM,
VƏTƏNLƏŞİRƏM
Burda gəncliyimi salıb itirdim –
Mərmilər şumlayan torpağın üstə.
Mən öz ürəyimin arzularını
Sərmişəm üçrəngli bayrağın üstə.
O qızın gözləri hələ yol çəkir,
Ağarmış telindən xəbəri yoxdur.
Hər gecə səngərin səssizliyində
Mənim duyğularım muğam oxudu.
Gah qarın üstündə, gah yağış altda
Onun xəyalıyla isinir ürək.
Hərdənbir qoxlayıb yuxularımda,
Xatirə-xatirə diksinir ürək.
Söykənib bəxtimin divarlarına,
Sönmüş bir ocağın közün eşirəm.
Səngərin çiyninə qoyub başımı,
Torpağa dönürəm, Vətənləşirəm.
“Ədəbiyyat və incəsənət”
(15.09.2026)
