Habil Yaşar,
“Ədəbiyyat və incəsənət” portalının Ədəbiyyat şöbəsi
Növbəti təqdimatım Təbrizdəndir.
Hayidə Buluki (yaradıcılıq təxəllüsü: Özləm) 1985-ci il iyulun 2-də Təbriz şəhərində anadan olub. Evlidir, iki oğul övladı var. Bakalavr pilləsinə qədər təhsil alıb.
Türkcə ədəbiyyat sahəsində fəaliyyət göstərir. "Bir Qucaq Özləm" adlı ilk şeirlər və "Sevgi Gücü" adlı hekayələr toplusu nəşr olunub.
Bundan başqa, müəllifin əsərləri müxtəlif müştərək şeir toplularında və qadın yazarların antologiyalarında da dərc edilib.
Yaradıcılığından bir neçə nümunəni oxucularıma təqdim edirəm:
I
Alışdım ayrılığa könlümün yaman günüdür,
Deyirdin od tutacaqdır tutub haman günqdür.
Üzün çevirmə, çevirsən, başım dönər qəmdən,
Başımda qurd ulayır, sevginin duman günüdür.
Ayaq qəfəsdə, qanadlar can atdılar uçuşa,
Bəlalı arzuların, sevgidən uman günüdür.
Salıb qəfəsdə yadından çıxartdı məndə varam,
Bu doğranan ürəyə həsrətin daman günüdür.
Günəş mənəm batıram? yoxsa arzular gömülür?
Düzün de özləminin gözlərin yuman günüdür?
Dedin nədir yazısan? Söz tapanmadım deməyə,
Aman günü sovuşub, gəlməsən guman günüdür.
II
Özün de neyləyim anasan məni?
Sözlərim yetərsiz, gözlərim xumar.
Leyli olanmadım arxanca gəzəm,
Məni gözlərində dənizə apar.
Alma səsləyəndə birdə gələrsən?
Heyva bağlarında qocaldım daha.
Cənnətə dönsə də baxmağım gəlmir,
Gözümdə açılan sənsiz sabaha.
Olmusan şeirimin qara giləsi,
O qara gözlərin şərabın tutdum.
Məzəsiz yaşamın acılığında,
İçdim gözlərindən dərdi unutdum.
Özün de neyləyim anasan məni?
Adına yağışda mahnı bəslədim.
Səsin çiçək açdı varaqlarımda,
Sənin adın ilə eşqi səslədim.
Sevgi ayələrin yenidən yazdım,
Azğın duyğularım eşqə sığına.
Alım qadasını hər səhər axşam,
Ayı dolandırım tasaddığına.
Sevgi abidəsi olmaq istirəm,
Alıb öpüşünlə yonasan məni.
Hələlik gözündə səbir daşıyam,
Özün de neyləyim anasan məni...?
III
Gəlmişəm sevgidə sənlə yarışam sonra öləm,
Bir qucaqlıqcada gizlin sarışam sonra öləm.
Gör neçə ildi kədər qol-boyun olmuş mənlə,
De bu gün sənlə qərardır qarışam sonra öləm.
Bəlkə tanrım bizə rəhm etdi bütünlətdi bizi,
Ayrılıqlar günahından arışam sonra öləm.
Dünya qarşımda dayansa demə qorxaq yaxacaq,
Son savaşda özüm ilə darışam sonra öləm.
Küsgünəm tanrıya rast salmadı bu qisməti heç,
Anda verdim səni versin barışam sonra öləm.
“Ədəbiyyat və incəsənət”
(07.07.2026)
