“Ədəbiyyat və incəsənət” portalı və “Ulduz” jurnalının birlikdə həyata keçirdikləri “Biri ikisində” layihəsində sizlərə Firəngiz Sabirqızının şeirləri
təqdim edilir.
Layihə ən yaxşı ədəbi nümunələrin təbliğinə hesablanıbdır.
Xoş mütaliələr.
Firəngiz SABİRQIZI
***
Göyün bulud qatından
Uçan təyyarə kimi
Keçib getdin ömrümdən,
Yerlərdən aya kimi…
Ürəyimdən kosmosa,
Uçan ilk adam oldun.
Ən iri ulduz idin,
Sönüb sonra heç oldun…
Qalaktika kimiydin,
Kəhkəşanı bəzəkli.
Böyüdüb baxdım, gördüm,
Hər şey uzaq qəşəngdi…
Əllərimi sildim ta,
Hər səhər günəş üstə…
Ekvatorda kəsişən,
Üç nöqtəli səs üstə…
Planetlərdən mənə
Yad adamlar gələcək.
Sən bıçaq vuran yerdən
Hər gün biri öpəcək…
Gedəcəm uzaqlara,
Allahın evinəcən.
Bəlkə, qayıdıb gəldim
Göylərin yerinəcən…
Göyün bulud qatından,
Uçan təyyarə kimi…
***
Boş kimsəsiz qatarlar
Taqqıldayır başımda.
İçimdə ayrılıqlar
Əllərini yelləyir.
Külək vıyıldadıqca
Qulaqlarım üşüyür.
Adın dodaqlarımdan
Badələrə süzülür…
Çəkib ağrılarımı,
Damağımda əzirəm…
Tüstülü şərab qoxan
Əllərimdən bezirəm…
Boş kimsəsiz qatarlar,
İçimdən yollar aşır…
Səni unuda bilmir,
Qırılan qollar çaşır.
Sarılır ehtirasın
Ən vəhşi kürəyinə.
…sonra yenə qatardan
Düşürsən Ürəyimə…
***
İndi sənsiz içimdə
Qara ilan, ağ ilan –
Dolaşıb sarmaş-dolaş.
Quyruqları zolaqlı,
Piyada keçiditək
Gözlərimdən tökülür.
Payız yarpaqlarıtək
Gedənlər qayıtmayır.
Geriyə yolu yoxdur,
Bu boyda darıxmağın.
Qırmağa qolu yoxdur,
Zəhər axır dilimdən…
Boğazıma od kimi
Güzgülərdən gözlərim
Mənə baxır yad kimi…
İlan soyuqluğunu
Əllərimdən uduram.
Təzə ulduz doğanda
Son arzumu tuturam…
***
Mən səninçün yalan dolu nağılam,
Biri vardı… biri yoxdu, biri yox…
Nağılların sonu üçcə almadır,
Biri vardı… biri yoxdu… biri yox…
Papaqların qırmısızı getdi ta,
Şəngülümü, məngülümü itdi ta,
Qoca baba turpu alıb getdi ta…
Biri vardı, biri yoxdu… biri yox.
Küpəgirən qarı nənə uçmadı,
Qurd yoruldu, dovşan daha qaçmadı.
Fələk bağlı qapıları açmadı,
Biri vardı… biri yoxdu, biri yox…
Ha səslədim yeddi gecə, yeddi gün,
Tonqalımız söndü, qaldı toy-düyün.
Firəngizin nağlına di gülün…
Biri vardı… biri yoxdu… biri yox.
Daha qopuz çalma, kiri, a qoca,
Tüstüləməz hər evdə ta hər baca.
Nağılları əvəz edir tapmaca,
Biri yoxdu… biri vardı, biri var.
***
Onda gözlərimin yuxusu idin,
İndi kirpiyimin çəni olmusan,
Onda tellərimdə sığal əkirdin.
İndi saçlarımın dəni olmusan,
Onda qibləgahım, haqq yolum idin.
İndi haram, günah, tövbə kimisən,
Onda Qureyşlərdən gələn ağ mələk…
İndi Lut peyğəmbərin qövmü kimisən.
Onda saatlarım çıqqıldamırdı.
İndi əqrəblərim ding daşı olub,
Onda bu sevgimi gün qovururdu…
İndi o məhəbbət başdaşın olub,
Onda gözlərimin yuxusu idin…
***
…Mən hər gün sənin o
Zəng çatmayan nömrənə
Yüz dəfə zəng edirəm:
“Bu nömrəyə zəng çatmır”
Deyən o qızın belə
Əllərindən öpürəm…
Tək-tənha qoymur məni,
Bir hənirti, səs edir…
Nömrənin o üzündən,
Operator bəs edir…
Bilirəm ki, sağam mən,
Öldürməyib yoxluğun…
Azı həmişə udur
Sənin nöqtə çoxluğun…
Sən yoxsan, amma nömrən
Yaşayacaq mənimçün.
Yenə həmin nömrəni
Yığacağam səninçün…
Bir gün o qız susacaq,
Bu zənglərim bitəcək.
“O nömrəyə zəng çatır” –
Deyib küsüb gedəcək…
Nömrənin o üzündən
Operator bəs edir…
“Ədəbiyyat və incəsənət”
(16.06.2026)
