“Ədəbiyyat və incəsənət” portalı bu gün və sabah sizlərə Təranə Dəmirin yeni şeirlərini təqdim edəcək.
BİR DƏ
Bir də o sabahlar geri dönərmi,
Bir də açılarmı səhər eləcə?
Bir də yağış-yağış sığallanarmı,
Bir də sevilərmi şəhər eləcə?
Üzündən, gözündən nur tökülərmi,
Günəş üzümüzə gülərmi görən?
O dəli sevdalar, dolu sevdalar
Bir də başımıza gələrmi görən?
Bir də qayıdarmı o bəxtəvərlik,
Xəyallar quş olub uçarmı bir də?
Sevənlər dənizlə pıçıldaşarmı,
Könlünü sulara açarmı bir də?
İpək saçlarımız küləyə dönüb
Gələnə, gedənə naz eləyərmi?
Küskün qəlbimizi ovutmaq üçün
Bir sığal təbəssüm bəs eləyərmi?
Dincini alarmı yorğun küçələr,
Bir də sevinərmi daşlar, divarlar.
Təzədən baharı müjdələyərmi
Bu payız adamlar, bu qış adamlar?
Bir də o sabahlar geri dönərmi,
Bir açılarmı səhər eləcə?
Bir də yağış-yağış sığallanarmı,
Bir də sevilərmi şəhər eləcə?
BU QIŞ
Yenə töküb qaş-qabağın,
Qaramat yağır üzündən.
Göy geyib, qara bağlayıb,
Hava nə çıxıb özündən.
Dilindən də baş açmırıq,
Bir dərdini bilək bunun?
Əlimizdən nə gəlir ki,
Yağış bunun, külək bunun.
Küçələr, yollar üşüyür,
Dərə, təpə, dağ darıxır.
Dəniz ləpə-ləpə küsüb,
Ağaclar yarpaq ağlayır.
Hərarəti bir dadımlıq,
Günəşi də bir aldanış.
Baxışından buz tökülür
Nə yaman sərt gəlib bu qış.
MEDAL-MEDAL
Medal-medal oynayırıq haçandı,
Sinəmizdə dingildəyir medallar.
Gündə yüz yol əyilirik, qalxırıq,
Əyildikcə cingildəyir medallar.
Sürünürük dərə belə, dağ belə,
Medal-medal yolumuzu azırıq.
Həqiqətin nəfəsini kəsirlər,
Biz də durub medal-medal susuruq.
Güc tapmırıq keçib gedək bu səddi,
Bizi qoymur göz açmağa medallar.
Medal-medal aldadırlar adamı,
Başımızı medal-medal qatırlar.
Alqış-alqış qıfıllanır dilimiz,
Medal-medal əriyirik beləcə.
Kökümüzə balta çalır medallar,
Medal-medal çürüyürük beləcə.
Medal-medal yayılırıq kürsüyə,
Sən bizdəki azara bax, azara.
Alan da biz, satan biz, İlahi,
Medal-medal bazara bax, bazara.
Medal-medal oynayırıq haçandı,
Sinəmizdə dingildəyir medallar.
Medal-medal əyilirik,qalxırıq,
Əyildikcə cingildəyir medallar.
BİR ADƏM ÇIXMADI
Bir Adəm çıxmadı, Allah
Bu qədər adam içindən.
Dünyanı hərraca qoyan,
Bu alan, satan içindən.
Hərə bir hədyan danışdı,
Sən yatdın, şeytan çalışdı,
Toz qopdu, aləm qarışdı,
Töküldü bu dam, içindən.
İynəyə, sapa gəlmədik,
Bizdən Biz yapa bilmədik,
Bir həyat tapa bilmədik
Bu qan-qadanın içindən.
Səbrimizə hörükləndik,
Yerdən -yerə sürükləndik,
Yavaş-yavaş çilikləndik,
Qırıldı bu cam içindən.
Bir Adəm çıxmadı, Allah,
Bu qədər adam içindən.
Dünyanı hərraca qoyan,
Bu alan, satan içindən.
VAXTIDI
Ha döyünür, ürək dilə çatanmır,
Günlər aya, aylar ilə çatanmır,
Min ildi ki, Günəş yerə çatanmır,
"Ulduz"ların parıldayan vaxtıdı.
Ümid köhnə, nağıl təzə,söz təzə,
Sevgi təzə, baxış təzə,biz təzə,
Qulaq batır, hamı verib səs-səsə,
Qarğalaraın qarıldayan vaxtıdı.
Yola gəlmir düz yolunu azanlar,
Qanun pozur qanunları yazanlar,
Yaman artıb dost quyusun qazanlar,
Yalanların guruıdayan vaxtıdı.
Ömrə-günə balta çalır borc, xərac,
Basabasdı,qovhaqovdu, qaçaqaç,
Meşələrin aslanları acdı, ac,
Tülkülərin nərildəyən vaxtıdı.
UZANDI
Həmişə qaçdım özümdən,
Qaçdıqca yolum uzandı.
Əlimi səmaya açdım,
Açdıqca qolum uzandı.
Günahdan günaha batdım,
Batdıqca batdım günaha.
Özümə gücüm çatmadı,
Çatdıqca çatdım günaha.
Aldandım Ol yiyəsinə,
Öldüm, ölümdən qayıtdım.
Ocaq çatdım ürəyimdə,
Yandım, külümdən qayıtdım.
Heç kimə deyə bilmədim,
İçimdə sözüm qaraldı.
Baxdım ömrümün dalınca,
Baxdıqca gözüm qaraldı.
Hər şey özümdə başladı,
Tükəndim,bitdim özümdə.
Əlim heç nəyə yatmadı,
Əl atdım, tutdum özümdən.
“Ədəbiyyat və incəsənət”
(18.02.2026)
